Eat & Read: Kaaskoekjes van Biesheuvel

‘Weet je wat de lekkerste lucht is die ik ken? Dat zijn uitjes die nog maar net aangebakken zijn. Dan loopt het water me al uit de mond. Wat ook heel lekker is zijn gebakken champignons en dan een tournedos overgoten met een madeirasaus en daarbij spruiten en Canadese bessen, van die vossenbessen, van die rode zurige bessen. Heel lekker is ook de lucht van stukjes spek die aangebakken worden. Maar het liefste, zo vlak voor het slapen gaan, eet ik een gekruide karper die je eerst vierentwintig uur in de melk hebt laten zwemmen, anders zit er een grondsmaak aan. Een karper zo van het spit die je in zijn eigen vet hebt laten smoren en dan moet je daarbij champagne drinken en af en toe een krokant kaaskoekje nemen...’, zo zat hij nog een tijd te spreken en hij wreef zich daarbij verlekkerd over de maag.

In het verhaal ‘Smulpapen’ van Maarten Biesheuvel wordt veel én lekker gegeten. Een pastoor vertelt zeer aanstekelijk over zijn favoriete gerechten, en wanneer hij hier eenmaal over begint... Met dank aan Biesheuvel, onbetwist Nederlands grootste korte verhalen schrijver, maken we vandaag (en de keuze was reuze) kaaskoekjes. Optioneel te eten bij een glas champagne en een gesmoorde karper on the side.

BENODIGDHEDEN

(voor ongeveer 15 kaaskoekjes)

150 gram bloem
75 gram geraspte parmezaanse kaas
100 gram zachte gezouten roomboter
1 eidooier (+ extra ei voor bestrijken)
Peper
Zout
Gedroogde groene kruiden (naar keuze)

Breng de boter op kamertemperatuur en verwarm de oven op 180 graden. Vervolgens voeg je de bloem, parmezaanse kaas en het ei samen met de boter en kneed tot een kruimelig deeg. Voeg naar smaak peper, zout en gedroogde kruiden toe en plaats het deeg een half uur in de koelkast. 

Rol het deeg uit tot 1,5 centimeter en druk de gewenste vorm van je koekjes uit. Smeer de koekjes af met geklutst ei en eventueel nog wat flinters parmezaanse kaas.Vet de ovenplaat in (of beleg met bakpapier) en bak de koekjes af in ongeveer twintig minuten, tot ze mooi goudbruin zijn. Laat de koekjes goed afkoelen alvorens je ze van de bakplaat haalt (ze zijn nogal kruimelig).

Enjoy!

Flammkuchen

Oké, ik moet toegeven dat ik de afgelopen tijd een flinke verslaving heb ontwikkeld voor de diepvriesflammkuchen van nader te noemen pizzamerk. Romige crème fraiche, zoete uien én bacon op een krokante dunne pizzabodem, wat wil een mens nog meer. Toch leek het me veel lekkerder om zelf eens flammkuchen te maken, en dit recept is absoluut heerlijk én onwijs makkelijk om te maken! Qua topping hebben we het traditioneel gehouden, maar je kan er natuurlijk op doen wat je zelf wil. Groene asperges en krokante parmaham bijvoorbeeld... Oh, zo zou je gelijk weer gaan bakken. 

BENODIGDHEDEN 

(voor 1 grote of 2 kleine flammkuchen)

Deeg

300 gram bloem

7 gram gist

150 milliliter water

Snufje zout

Snufje peper

Eetlepel olijfolie

Topping

Een bekertje crème fraiche 

Een ui, gesneden in dunne ringen

Gerookte spekjes

Theelepel gedroogde tijm

Peper en zout

Zeef eerst de bloem in een grote mengkom, en voeg vervolgens de gist en wat zout en peper toe. Hussel dit wat door elkaar, en schenk er vervolgens langzaamaan lauwwarm water bij. Ondertussen goed mengen, en op het einde wat olijfolie bijvoegen om een soepel deeg te krijgen. Wanneer het deeg een samenhangend geheel is, plaats het dan terug in de mengkom (deze eerst even met een klein beetje olie invetten om te voorkomen dat het deeg vastplakt). Dek de kom af met een vochtige theedoek en laat het deeg een uur rijzen op kamertemperatuur.

Als het uur voorbij is, zal je zien dat het deeg haast verdubbeld is. Kneed het deeg een paar keer stevig door, en rol het op een bebloemd werkblad zo dun mogelijk uit. Hoe dunner je bodem, hoe knapperiger je flammkuchen zal worden.

Meng in een klein bakje de crème fraiche met flink peper en een snufje zout. De spekjes hadden wij alvast licht aangebakken in de pan met wat tijm, maar je kan ze ook rauw op de bodem doen en in de oven garen. Begin met een flinke laag crème fraiche op de uitgerolde deegbodem (tot 1 centimeter van de rand ongeveer) en verdeel hierna de uien er op. Hierna kunnen de spekjes erop, en naar eigen smaak wat gedroogde tijm. Bak de pizza af op een ingevette bakplaat. Na ongeveer 20 minuutjes (in een oven van 200 graden) is je flammkuchen klaar! Heerlijk voor een uitgebreide lunch of als diner met een grote groene salade erbij.

Baconnaise

Jaaaaaaa, eindelijk weer een recept met onze gedoodverfde favoriet: BACON. Toen ik vorig jaar in een burgerbar in Engeland zoete aardappelfrietjes met baconnaise (bacon mayonaise voor de leken) voorgeschoteld kreeg, brak de hemel open. Een geniale combinatie van zoet en zout. Maargoed: deze mayonaise is ook absoluut heerlijk met (gewone) geroosterde aardappeltjes, frietjes, door een dressing, op een sandwich, noem maar op. Na het proeven van deze mayonaise kan je fles Remia de prullenbak in. Dit recept lijkt vrij veel op een normaal recept voor mayonaise, alleen vervangen we een deel van de olie door het vet wat je overhoudt wanneer je bacon uitbakt. Om het helemaal af te maken voegen we op het eind nog wat heel fijn gehakte stukjes crispy bacon toe.

BENODIGDHEDEN

- 500 gram bacon

- Vier eidooiers

- Twee theelepels witte wijnazijn

- Een theelepel mosterd

- Zonnebloemolie

- Snuf zout en peper

Allereerst is het belangrijk dat alle ingrediënten voor de mayonaise op kamertemperatuur zijn. Wanneer dit niet het geval is, is de kans zeer aanwezig dat je mengsel schift. En dat willen we natuurlijk niet. Verhit een koeken- of grillpan op hoog vuur en bak hierin de bacon af. Bak hem goed door: hij moet wanneer hij afgekoeld is goed knapperig zijn, en hij moet veel vet in de pan achterlaten. Haal de bacon uit de pan wanneer dit het geval is en laat de plakjes uitlekken op een velletje keukenpapier. Het overgebleven vet in de pan is de basis van de mayonaise. Giet deze in een (hittebestendige) kom, en vul hem aan met zonnebloemolie tot je 160 milliliter hebt.

Doe het eigeel, de mosterd en de azijn in een kom en mix deze met een garde tot een glad mengsel. Hierna wordt het spannend: voeg, onder het stevig doormixen door, heel langzaam en druppelsgewijs de olie aan het mengsel toe. Als het goed is zie je dan dat de twee substanties gaan emulgeren en dat er een dikkere substantie ontstaat die, zoals je al zou verwachten, veel lijkt op mayonaise.

In principe is je baconnaise nu klaar! Omdat wij, echte baconliefhebbers, toch het maximale uit onze bacon willen halen, snijden we de krokant afgebakken bacon in hele kleine stukjes (je kan het ook tot gruis malen in de vijzel) en voegen we dit toe aan de mayonaise. 

En klaar ben je! Smeren, dippen en dressen met die handel!

Risotto met venkel en citroen

Telkens als ik over de Albert Cuypmarkt slenter en bij mijn favoriete groente/fruitkraam aankom, staar ik naar de krat met venkels. Een prachtig stuk groente, maar wat kan je er mee? Vandaag maak ik een risotto met venkel en citroen. Even een hartig recept tussen alle zoetigheid door.

BENODIGDHEDEN (voor 2 personen)

- 140 gram risottorijst (arborio / carnaroli)

- Een venkelknol (of een halve wanneer het een grote is)

- Een witte ui, fijngehakt

- 2 tenen knoflook

- Een flinke scheut witte wijn

- 600 milliliter groentebouillon

- De schil van 1 citroen

- Geraspte Parmezaanse kaas
- Eetlepel creme fraiche

- Fijngehakt venkelloof

- Theelepel gedroogde / verse tijm

- Peper, zout

Snijd het loof (de zachte groene takjes) van de venkelknol en houd dit apart voor later. Hak de knol door midden en snijd in blokjes of in julienne (reepjes). Snijd ook de ui en de knoflook fijn.

Verhit een flinke scheut olijfolie in een pan. Bak de venkel, de knoflook en de ui ongeveer vijf minuten al omscheppend. Zet het vuur niet te hoog; de risotto blijft zachter van smaak wanneer je de ui, de knoflook en de venkel zacht aanfruit in plaats van bakt en kleurt. Voeg hierna de risottorijst toe. Roer de rijst goed door de ui en de venkel, en zorg dat elke korrel met olijfolie 'gecoat' is. Bak de rijst voor ongeveer twee minuten mee. Giet hierna een scheut witte wijn over de rijst, en wacht tot de wijn volledig verdampt is. (Schenk trouwens gelijk maar een glas voor jezelf in, een kookwijntje is hier best wel op z'n plaats..)

Breng intussen 600 milliliter water aan de kook en los het bouillonblokje hierin op (verse, eigengemaakte bouillon zou nog lekkerder zijn, maar dat heb je nou eenmaal niet altijd in huis). Giet de bouillon bij de rijst tot deze net onder water staat. Laat de rijst onder af en toe roeren zacht koken tot de bouillon bijna verdampt is. Giet er vervolgens steeds scheutjes bouillon bij en kook de rijst net zolang tot hij beetgaar (al dente) is. Dit duurt meestal rond de 25 minuten, maar dit kan verschillen per rijstsoort. Wanneer je niet genoeg bouillon hebt, kan je ook wat extra water toevoegen.

Wanneer de risotto lekker aan het pruttelen is, kan je de schil van de citroen alvast raspen. Doe dit met een fijne rasp; grove stukken citroenschil zijn alles behalve lekker. Snijd ook het loof van de venkel fijn en voeg dit toe aan de risotto. Wanneer de risottorijst al dente is, voeg je een hand geraspte Parmezaanse kaas en een klein lepeltje crème fraiche toe. Dit maakt de risotto smeuïg en romig. Creme fraiche geeft de risotto extra frisheid naast de citroen. Voeg peper en zout toe naar smaak, en klaar is Kees!

Serveer je risotto in een diep bord en maak het af met wat fijngehakt venkelloof, een scheutje olijfolie en eventueel wat geraspte Parmezaanse kaas. Smullen!

PS: Voor de vlees/visliefhebbers; je kan dit gerecht afmaken met wat stukken gegrilde kip- of kalkoenfilet of een stukje witvis. Maar op een Meatfree Monday (of Tuesday, Wednesday etc.) biedt deze vega-variant een heerlijk alternatief.

Hummus à la Yotam Ottolenghi

Het is weer 'ns tijd voor wat hartigs. De lente is begonnen, en dat mag gevierd. Met hummusdip vandaag. Weer eens wat anders.

We zijn absoluut verliefd op de recepten van Yotam Ottolenghi, vooral op zijn boek Jeruzalem, en willen jullie op deze manier ook eens kennis laten maken met zijn recepten. Een simpele vandaag: hummus met geroosterde paprika. Heerlijk als dip of bijvoorbeeld op brood.

BENODIGDHEDEN

- 250 gram gedroogde kikkererwten 

(of voor de grote-stappen-snel-thuis-koks: een grote pot gewelde kikkererwten)

- Een eetlepel zuiveringszout (baking soda)

- Drie eetlepels tahinpasta (sesampasta, te koop bij grote supermarkten of toko's)

- Het sap van een citroen / limoen

- Een teen knoflook

- Gerookt paprikapoeder

- Peper en zout

Het fijne aan dit recept is dat je het volledig naar je eigen smaak aan kan passen. Grof of fijn gemalen, veel citroen/limoen of wat minder, heel veel knoflook of is een teentje genoeg; alles kan. Ottolenghi legt in zijn boek uit hoe je een basisversie van hummus maakt, en wij voegden hier nog wat gerookte paprika aan toe, omdat wij dit het lekkerst vinden.

Was de (gedroogde!) kikkererwten een dag tevoren goed en doe ze in een grote kom. Laat ze een nacht in water weken. Giet de kikkererwten de volgende dag af. Zet een middelgrote pan op hoog vuur en doe de uitgelekte erwten erin met het zuiveringszout/baking soda en nieuw water. Breng aan de kook en laat de erwten 2 uur op heel laag vuur koken tot ze gaar en gemakkelijk fijn te malen zijn (niet tot puree, maar ook niet meer keihard). Voeg tijdens het koken zo nodig meer water toe. 

Giet de kikkererwten af en bewaar wat van het kookvocht (houd een paar kikkererwten over voor garnering!). Doe de erwten in de foodprocessor of in een bakje om in te staafmixen. Maal ze tot het een stevige puree is en voeg dan de tahin, citroen/limoensap, knoflook (niet te veel, is rauw erg aanwezig qua smaak!) en zout en peper toe. Wanneer het niet zo gemakkelijk mixt of nog heel grof blijft kan je wat olijfolie, sesamolie, walnootolie of wat van het kookvocht toevoegen, wat je zelf het lekkerst vindt. 

Op het laatst voegen we twee theelepels gerookt paprikapoeder toe, en we garneren de hummus met wat olijfolie en de achtergehouden kikkererwten. Bewaar de hummus in de koelkast. Of doe het net zoals ons: duik de tuin in met de hummus, groenten en wat brood (en wijn), en geniet van het prachtige weer!

Meatloaf met bacon

Het is weer eens tijd voor iets hartigs. Iets wat de titel van deze hele blog natuurlijk ontzettend tegenspreekt. Maar dit recept is te lekker om achterwege te laten: gehaktbrood met bacon. Works every time. En het is alleen al aan te raden om het te maken vanwege de gehakt-en-bacongeur door het hele huis.

BENODIGDHEDEN
- 500 gram half-om-half gehakt
- Ongeveer 10 plakjes gerookte bacon
- Twee uien
- Twee teentjes knoflook
- Klein blikje tomatenpuree (zo'n ienieminiblikje, inderdaad)
- Theelepel (gerookt) paprikapoeder
- 1 ei, losgeklopt
- Vier sneetjes oud brood, in kruimels (of ongeveer dezelfde hoeveelheid in paneermeel)
- Fijngehakte verse rozemarijn (of een theelepel gedroogde rozemarijn)
- Genoeg peper en zout

Begin met het voorverwarmen van de oven op 180 graden. Snipper de uien en pers de knoflookteentjes uit. Bak deze in een laagje olie op laag vuur tot de ui glazig is. Voeg hierna het blikje tomatenpuree toe. Deze wil nog wel eens vrij zuur van smaak zijn; door het te verhitten wordt het zoeter en lekkerder van smaak. 

Voeg het gehakt, losgeklopt ei, gerookt paprikapoeder, rozemarijn, peper/zout naar smaak en het paneermeel bij elkaar in een kom. Mix het met een handmixer (of wanneer je spierballen wil kweken lekker met de hand) tot het een glad mengsel is. Hierna kan ook het ui-knoflook-tomatenpuree-mengsel erbij. Beleg het bakblik met de bacon. De randjes die overblijven en aan de buitenkant van het blik hangen worden als het gehakt er in zit om naar elkaar toe gevouwen om het af te dichten. Je hebt ook nog twee losse plakjes bacon nodig om op de bovenkant te leggen.

Vervolgens kan het gehaktbrood-in-spe de oven in. Een uurtje tot 75 minuten is voldoende. Schrik niet van de hoeveelheid vet dat uit het gehaktbrood komt. Dit komt uit het gehakt (en uit de bacon vermoedelijk), en kan je gemakkelijk afgieten wanneer het brood na een uur uit de oven komt. Laat het gehaktbrood even een paar minuten afkoelen voordat je het uit de vorm haalt.

Wanneer het brood afgekoeld is, en je het uit de vorm gehaald hebt, zal je zien dat de bacon aan de onderkant niet echt lekker knapperig is. Een tip is dus om het brood op een bakplaat te leggen en nogmaals in de oven te bakken voor een minuut of 15. Hierna is je gehaktbrood klaar.

Wij maakten van dit gehaktbrood een heerlijk (en supersimpel) lunchgerecht. Benodigdheden? Ovenbroodjes, kaas en een paar plakjes gehaktbrood. Broodjes opensnijden, paar druppels olijfolie erop, plakje gehaktbrood erop en afmaken met een plakje kaas. Even in de oven tot de kaas gesmolten is en je lunch is klaar. 

Absoluut geen fotogeniek gerecht, werkelijk verschrikkelijk om naar te moeten kijken, maar oh zo lekker. (Ook prima katervoedsel, overigens..)

Eet smakelijk!

Pompoensoep met ras al hanout

Gehuld in warme winterjas en een dikke sjaal wandelden we vandaag over de boeren Noordermarkt. We waren het met elkaar eens: dit koude weer vraagt om soep. Soep en chocolademelk, al dan niet in combinatie. Een pompoensoep met Marokkaans tintje staat vandaag op het menu. Voor dit Marokkaanse tintje gebruiken we ras el hanout.

Ras al hanout is Marokkaans voor 'het beste van de winkel', en is een kruidenmengsel van meer dan twintig specerijen waaronder kaneel, komijn, peper, gember, kurkuma, kardemom en saffraan. Onderstaand recept is voor een flinke pan soep, je kan het ook erg goed invriezen als je te veel hebt. Het is namelijk echt niet te doen om voor maar 2 personen een hele pompoen te roosteren. Als je dan toch bezig bent...

BENODIGDHEDEN
- Flespompoen (tussen 1.5 en 2 kilo)
- Twee theelepels ras al hanout
- Een theelepel mosterdzaad
- Snuf zout en peper
- Schenkhoning
- 1.5 liter runder- of groentebouillon
- Verse koriander
- Drie witte uien
- Halve prei

(+ Staafmixer, vijzel, grote soeppan)

Verwarm de oven voor op 180 graden. In een droge pan (dus zonder olie of boter) rooster je even de ras al hanout, de mosterd-zaadjes en de peper en zout, waarna je ze in een vijzel fijnmaalt. Snijd hierna de pompoen doormidden. In de onderkant van de pompoen zitten de zaadjes, deze kan je goed met een lepel verwijderen. Snijd hem hierna in parten, met de schil er nog aan (schillen is een rotklus en is echt niet nodig!). Bedek een ovenschaal met olie of bakpapier, leg hier de parten op en strooi het kruidenmengsel en een paar kneepjes honing eroverheen. Plaats de schaal of plaat in de oven en laat het roosteren voor 30 tot 45 minuten.

De basis van de soep bestaat uit ui en prei (ik had nog wat wortel in de koelkast liggen en had dit erbij gedaan, dit hoeft niet per se). Snijd deze fijn en fruit ze op laag vuur in olie, zonder ze te bruinen. Voeg hierbij de steeltjes van de verse koriander toe; de steeltjes zijn ideaal om in dit vroege stadium toe te voegen omdat ze, in tegenstelling tot de korianderblaadjes, hun smaak houden gedurende het kookproces. 

Verwarm de bouillon en voeg dit samen met het prui-ui mengsel in een (grote!) soeppan. Zet de pan op laag vuur. 

Wanneer de pompoen geroosterd is (de honing is gaan karameliseren, de pompoenstukken zacht en de Marokkaanse kruiden ingetrokken) kan deze ook in de pan gevoegd worden. Laat het geheel nog een uur opstaan, totdat de pompoen helemaal gaar is en uit elkaar valt in de bouillon. Hierna kan je met de staafmixer de soep fijn en glad maken. Als je van een hele fijne soep houdt, kan je hem nog door een zeef halen. Wij vonden dit niet nodig. Breng de soep op smaak met zout, peper en wat fijngehakte koriander. 

En serveren maar!

Scones met oude kaas en bieslook

Oke, kaasscones zijn niet echt een toetje, en horen dan ook niet echt thuis op deze blog, maar onze heimwee naar Engeland is het beste te verdoezelen met een goede voorraad scones. Met deze kaas-bieslook scones kan je op elk feestje aankomen (of je houdt ze gewoon lekker voor jezelf).

Benodigdheden voor +/- 15 kleine scones

225 gram bloem
Anderhalve theelepel mosterdzaadjes (of mosterdpoeder)
50 gram koude roomboter
Driekwart zakje bakpoeder
100 gram oude kaas (of, wanneer je het kan krijgen, Engelse mature cheddar)
Een goede handvol fijngehakte verse bieslook
1 losgeklopt ei
100 milliliter karnemelk

Om te beginnen rooster je de mosterdzaadjes even heel kort in een pan, zonder olie. Door de hitte komt er veel meer smaak en geur vrij.

Wanneer de zaadjes iets donkerder van kleur worden en een beetje 'knisperen' zijn ze goed. Hierna kan je ze in de vijzel tot poeder malen.

Verwarm voor de handigheid ook alvast even de oven voor op 180 graden.

Eerst voeg je alle droge bestanddelen (en de boter) bij elkaar: de bloem, mosterdpoeder, bieslook, kaas, bakpoeder en boter. Voeg ook peper en zout toe. 

Kneed de boter met je handen fijn door de droge bestanddelen tot het een beetje kruimelig wordt. Ondertussen kluts je in een maatbeker de karnemelk en het ei. Dit kan je daarna bij het mengsel gieten en met je handen door elkaar kneden. Hou een heel klein beetje van het melk-ei mengsel achter, om de scones mee in te smeren voor ze in de oven gaan.

Het is belangrijk dat het mengsel koud en luchtig blijft, dus je moet het niet te lang kneden. Wanneer er een luchtig, samenhangend deeg ontstaat, stort je het op je werkblad en rol je (niet te intensief, hou het deeg luchtig) een plak van 2 cm dik.

Met een stekertje snijd je de scones uit. Leg de scones op een ingevette bakplaat, niet te dicht bij elkaar omdat ze nog uitzetten. Smeer het achter gehouden melk-ei mengsel op de scones, en leg er een klein hoopje geraspte kaas op. De scones kunnen nu in de oven, ongeveer 15 minuten in het midden van de oven.

Wanneer de kaas gesmolten is en de scones goudbruin zijn, kunnen ze uit de oven en zijn ze klaar om gegeten te worden. Heerlijk met een laagje boter, kruidenkaas of gewoon naturel. Eet smakelijk!